Fenne's Fentastische Feestje

Fenne's Fentastische Feestje

Bourgondisch Brabant

Daily newsPosted by Edwin Mon, March 04, 2013 20:11:10
Het zijn de vaststaande feiten.. de lekkerste weetjes.... vaste dagen van de week, waarin de Bourgondische verwennerij zijn weerga niet kent. De maandag en de zaterdag...

Maandagse lekkernij, en zaterdagse verwennerij, of in omgekeerde volgorde... lekkernij, verwennerij, plekkerij en smekkerij.

Op maandag trap ik steevast af bij oma Annie. Daar wordt ik na mijn schooldag met alle egards onthaald, en mag ik meer dan eens genieten van haar Oud Hollandsche kookkunsten. De kunsten die overgingen van oma Antje op oma Annie.... Soms... heel soms, kan ik niet eens kiezen. Zo ook vandaag!

Vandaag was het Stamppotpartijtje van oma. Voor mama en mij bijvoorbeeld de geurige wortelstamp, en voor pa zijn geliefde snijbonenstamp. Wortelstamp, en dus geen hautaine hutspot, die riekt naar mensenzweet na een week lang dezelfde kleding te hebben gedragen. Ongewassen typetjes in Crocs en met Fleece die wij steevast voorzien van het predicaat "Worteltjesstamp-leute".

De stamp gaat in het oranje geval vergezeld van een verse worst, zo'n hele lange fijne worst in een grote ellenlange ring, en een pan met droog-gebakken spek. Dat spek is nog net mals genoeg om zo van het zwoerd af te vallen, en met een plons in de pan te vallen tussen de jus van verse boter. Lekker vet en mals.... die verse en malse jus zal overigens ook rijkelijk onder de potjes worden gestampt, waardoor het geheel smeuïg en heerlijk vettig op je bord neerkletst.

Ook vandaag was het niet anders, en twee grote dampende ketels komen op tafel. Dampende en geurende ketels, met daarnaast een hele ring verse worst en het gebakken spek.... ik kan niet kiezen... twijfel... weifel en draal.... "Of allebei...?", vraagt oma dan opeens. Nou, dat laat ik me geen twee keer vragen, en er landen twee volle opscheplepels met verschillende stamp op mijn grote bord. Rechts de oranje variant met de worteltjes en ui, en links de groene militaire soort op basis van snijbonen.

Daartussen flatst een fiks stuk worst op mijn bord, en ik kan ten aanval. pa, ma en oma wisselen wat lacherig hun verwonderde blikken uit, en ik bespeur enig scepticisme aangaande de hoeveelheid Bourgondische lekkernij op mijn bord. Tromgeroffel klinkt al rap, wanneer ik de laatste restjes petazzie van mijn bord schraap.... zowel links, als rechts.

Het is een fenomeen dat bekend is tot in de Hei, mijn schranspartijen. Meer dan eens bunker ik een flink bord wortelstamp naar binnen, en dan maakt het mij geen snars uit welke oma de honneurs in de keuken waarneemt.

Dat maakt me ook niet uit als het gaat om de zaterdagmaaltijd.... zaterdag, wanneer de Cliosine meestal landt op de inrit in de Hei, voor een lekkere middag bij oma Truus. Middag, die steevast wordt afgesloten met een grote pan dampende hete friet. Verse piepers die lekker dun gesneden worden, en dan eerst worden voorgebakken, volgens het recept van de echte kenner. Een kenner die mama zeker is op dat vlak, en nog veel meer oma T. Die bakt immers de allerlekkerste frieten van het zuiden, de heerlijkste friet van het Brabantse land.

Het zijn van die stelen die lekker vet zijn, maar het nooit overdrijven. Lekker smeuïg en vooral, glimmend goud-geel. Stelen waarvan de geur direct je neusgaten binnen zweeft als wolkjes van een heerlijk ondefinieerbaar parfum. Na de voorbakkerij, belanden de voorgegeelde stelen nogmaals in het kolkende vet, voor een tweede bakpartijtje.... ze worden afgebakken tot de bekende gouden varianten. Ze ploffen steevast in de geëmailleerde schalen met bloemmotief van oma, netjes op een stukje keukenrol, dat het overtollige vet als een gek absorbeert. Zelfs het papier gunnen we dus deze lekkere uitspatting....

En ja, ook oma Annie bakt ze bruin, maar dat zijn de Bourgondische oma's dikke Frieten...

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post383