Fenne's Fentastische Feestje

Fenne's Fentastische Feestje

nazomeren

Daily newsPosted by Edwin Wed, November 09, 2016 14:33:39
Plots glimt ons land en lacht de zon zich door het herfstachtige wolkendek.
De wolken laten zich verschrikt uiteen drijven door de kracht van de warmte om uiteindelijk op te lossen hoog in de lucht boven onze hoofden. De sporadische wolkenpluimpjes maken plaats voor een strakblauwe Hemel, opgezweept door de kracht van een prettig najaarszonnetje.
Onder die blauwe lucht rijden we door ons prachtige Peellandschap. Een landschap gevormd door hoogveen en heide dat ons omringt aan alle kanten. Een uitgestrekte schoonheid die de grenzen tussen Brabant en Limburg doet oplossen in een uitgestrekte eenheid van schoonheid. De ondoordringbare leemlagen beletten het hemelwater beletten om de grond in te trekken en zorgen voor schier eindeloze sloten welke de vele vennen en plassen en het gebied verbinden. Kleine beekjes meanderen tussen de vlakke veengebieden.... De berkenbomen torenen verloren uit boven het nu zompige land waar de uitgebloeide heide zich in gereedheid brengt om te overwinteren. Het okergele wiegende helmgras en de soorten snavelbies die er voorzichtig heen en weer wiegen completeren een prachtig plaatje. De deining van het gras die in de zon glanzend geel oplicht en door de wiegende deining zorgt voor een zachte gouden waas over het prachtige land.
Om ons heen leeft de Peel op zoals ook de kleuren van het herfstpallet tot leven komen in het kwistig gestrooide zonlicht. De natuur is adembenemend mooi.... de zon doet een extra duit in het zakje.
Wij trekken via de Natuurpoort en de Deurnese Peel in de richting van de oorverdovend mooie Peeldorpjes Helenaveen en Griendtsveen. In die laatste leggen we aan, pal naast het Griendtsveen Kanaal. We steken de oude smalle ophaalbrug over en slenteren over het met grote bomen omzoomde pad langs de vaart. Boven onze hoofden de herfsttooi met kleurrijk loof. Het gouden geel dat scherp afsteekt tegen het bloedrood terwijl de achtergrond gevormd word door het levende groen en de vele tinten bruin van de vergankelijkheid. Om ons heen vallen sporadisch wat bladeren die zich op de wind laten meevoeren naar de aarde. Zo nu en dan doorboort de hard werkende zon de bladertooi om het bladerdek boven ons in lichterlaaie te zetten. Enkele zonnestralen doorboren het kleurrijke loof en de stralen zoeken de aarde: Alsof een hand vol licht door het gebladerte reikt en mijn gezicht aait met warmte streelt de herfstzon mijn wangen.
Bij de T-splitsing met de Helenavaart houden we halt. In alle richtingen strekt de schoonheid zich hier uit. Het rimpelloze wateroppervlak weerkaatst het Hemels blauw en dat als een schilderpallet contrasteert met de kleurrijke herfsttooi van de grote bomen ernaast. Het is een prachtig plaatje dat pa weet te vangen.
Het vormt de achtergrond voor mijn herfstfoto's waarin ik net zo zonnig straal als de omgeving. Terwijl de zonnestralen mijn gelaat aaien en de streek onderdompelen in een surrealistisch pallet van herfstkleuren, richt ik me op de ratelende camera van pa.
De uitkomst is al even magisch als het beeld waarin ik wandel....



  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post854