Fenne's Fentastische Feestje

Fenne's Fentastische Feestje

Mikkey Dee

Daily newsPosted by Edwin Mon, December 26, 2016 13:05:20
Na een kus en knuffel draaien pa en ik de snelweg op om koers te zetten naar Köln voor het concert van The Scorpions. De ouwe garde van rockers maakte op youtube diepe indruk op me. Niet alleen was het lekker was het lekker stevig, ook de show was indrukwekkend. Het hele podium leek wel één groot beeldscherm te zijn waarin de kleine bejaarde Duitsers op en neer iepen met hun instrumenten.
Wat kan een ritje van 75 minuten lang duren. Zeker wanneer je uitkijkt naar het evenement en als je daarnaast ook nog eens haast hebt. Haast omdat we voorafgaand aan het concert een interview hebben met hun drummer Mikkey Dee.
Er lijkt maar geen schot te zitten in onze rit. Stau, stau und nochmahl stau. Van file naar file, met als apotheose de dichtgeslibde Domstad zelf. Köln is een mierenhoop van mensen en zeker rond het tijdstip dat wij arriveren en het gros huiswaarts wil. In de spits sluiten we dan ook aan om de Zoobrücke over te kunnen steken, die ons naar de andere kant van de Rhein zal voeren. Daar, in de Lanxess Arena moeten we namelijk zijn, en dat blijkt een hele opgave.
We arriveren op tijd, al is het nipt. Auto parkeren en als een dolle naar de ingang.... maar welke?De ingang die pa heeft doorgekregen is onbekend en we worden vervolgens minutenlang van het kästchen nach den mauer geschickt in en rond de enorme arena. Uiteindelijk neemt een hoher pfief van de organisatie ons mee en worden we bij een VIP ingang ontvangen, al mogen we niet naar binnen. Zelfs de organisator die alles heeft geregeld krijgt de onvermurwbare beveiliger niet zover om me te werken. "Rein, das sind nicht die richtingen ausweise und pässe", bromt hij onverbiddelijk. De Semmel-medewerkster rest niets anders dan de hoogste baas te gaan halen die er direct korte metten mee maakt. Even later staan we bij de artiesteningang te wachten.... want ook de band bleek dus vast te hebben gestaan in de enorme files die de stad dagelijks teisteren. Als Kleus en Rudolf eindelijk arriveren groeten beide rockhelden me vriendelijk en kijk ik verbaasd naar paps die ze lijken te kennen. "Waren ze dat?", vraag ik vol verbazing. Pa bevestigd en lacht... "wat'n een kabouters", lach ik. Ik verwachtte namelijk rocksterren... groot en onbenaderbaar! Helden die de hele wereld hebben bereisd. Enorme helden.... maar het blijken normale mensen te zijn. Verwondert loop ik mee met de persagent die ons is toegewezen.
In de hectische backstage area wachten we nog een hele poos wanneer we plots gewenkt worden door de manager. Mikkey is gearriveerd en klaar om ons te ontvangen. En Mikkey, dat blijkt een hele toffe peer te zijn. Één van de allerbeste drummer die de hardrock herbergt en misschien ook wel een van de gezelligste. Omdat het allemaal zo hectisch en turbulent is in de kleedkamer, neemt de drummer wat extra tijd voor ons. "5 minutes only... don't make me laugh... I'll be the one to decide", lacht hij ons toe. Pa stelt zijn vragen en Dee beantwoord ze allemaal op zijn gemak. Ondertussen wordt hij in de armen gevlogen door de oerlelijke zus van gitarist Rudolf Schenker, en krijgt hij een heel pak foto's op zijn bord die hij en passant nog eventjes moet signeren voor het management. Hij lacht. Zijn oog valt op de fotopas van zijn voormalige band Motörhead aan mijn lanyard. Hij glundert en vertelt over zijn bandmakker Lemmy, de rockicoon die hem vorig jaar is ontvallen. Het interview krijgt wat extra lengte en hij verteld over de verschillen en inspiratie. Dan worden we gewenkt ten teken dat de tijd er nu echt op zit voor ons."Picture?" vraagt hij me als hij me naar zich toetrekt en me omhelst. Natuurlijk... "...and a drumstick", stamel ik een beetje schuchter. "Well off course little lady" lacht hij me toe als hij de stok van een handtekening voorziet. Ik schiet ook nog snel een foto van pa samen met Mikkey en nemen we even later afscheid van Dee. We worden door de tunnels onder de arena geleid en halen de pasjes op die we nog nodig hebben voor de show. Mijn dag kan nu al niet meer stuk....

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post857