Fenne's Fentastische Feestje

Fenne's Fentastische Feestje

Scorpions sting

Daily newsPosted by Edwin Mon, December 26, 2016 13:21:52
Het is de vijftigjarige jubileum tour die de band naar alle uithoeken van de wereld voerde, voor de zoveelste keer in hun carrière. En ik, ik sta er met mijn neus bovenop.
We worden weer ontvangen door de persdame van Semmel die nu een stuk meer rust heeft dan in de catacomben het geval was. De stress is weg en maakt plaats voor de routine bij dergelijke evenementen. Fotografen worden opgevangen en krijgen uitleg over de regels. Het voorprogramma Beyond The Black mag helemaal worden gefotografeerd, The Scorpions slechts 3 nummers. Het is voor pa gesneden koek.
Voor aanvang van de support act worden we meegevoerd door de mensenmassa heen. Helemaal vooraan zijn meerdere security-checks die de meute van de graben scheiden. Als een volleerd bluffer wandel ik mee met de groep en steek ik bij de controleposten mijn lanyard met backstagepasjes triomfantelijk de lucht in. Gefronste blikken vallen me ten deel, maar telkens weer klinkt er een mals-Duits "danke" ten teken dat ik weer een horde heb genomen. Zo sta ik dan plots oog in oog met het enorme podium en sta ik even later tegen de voeten te loeren van de gitarist van de band. Ik sta er met mijn snufferd bovenop en sla het allemaal gade terwijl pa zijne laatjes schiet. Ik heb vooral oog voor de blonde gitarist van Beyond The Black, een echte hunk!Na het voorprogramma worden we afgemarcheerd en herhaalt dezelfde routine zich nogmaals. Deze keer sta ik naast de persdame en kijk ik het concert van de headliner vanaf de zijkant. Het enorme podium is nu volledig ontdaan van doeken en de gigantische lesschermen zorgen voor prachtige visuele effecten. De schermen voorzien het concert van een extra dimensie met filmpjes en beelden van de show zelf. Het is indrukwekkend en de bijna 20.000 bezoekers achter mijn hakken gaan uit hun bol. Het is één groot feest en na 3 nummers sluit pa zich weer bij me aan. Het was heerlijk....Ik neem afscheid van Daniela, de persdame van Semmel. Een dikke knuffel is haar verdiende loon en licht bedremmeld neemt ze die in ontvangst.
Ik kan niet meer stuk bij deze tante... wedden. Want wie weet: heb ik haar in de toekomst nog weleens nodig bij een volgend concert.
We verlaten de arena en wandelen nog even rond op de promenade van het gigantische gebouw. Even een blik werpen in de zaal en dan gaan we huiswaarts. Voordat we thuis zullen arriveren is het immers alweer middernacht, en morgen... is het een normale schooldag.

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post858