Fenne's Fentastische Feestje

Fenne's Fentastische Feestje

Phantasialand

Daily newsPosted by Edwin Sat, October 15, 2016 12:24:36
Het was al heel lang in voren gepland en nu eindelijk trekken we oostwaarts voor een bezoek aan Phantasialand in Brühl. Samen met pa en ma al vroeg uit de veren terwijl Robbert al bijna startklaar vanuit de logeerkamer komt wandelen. We zijn er klaar voor!We blijken er zelfs zo klaar voor te zijn dat we nog voor openingstijd van de attracties al in het park rondstruinen. Niks files, niks stremming.... de autobahn was ons vanmorgen goed gezind.
Zo struinen we al vroeg rond in het park waar de attracties pas om 10 uur openen. We hebben de tijd.... tijd om onze koers te bepalen. We willen vooral adrenaline hier. Veel snelheid, dus veel achtbanen. De eerste die we passeren staat op het punt van openen en zodoende sluiten we aan in de wachtrij. Simpel vermaak, boedeltreintje; de Colorado Adventure. Lekker snel en prettig om in de stemming te geraken.... een dikke 7 krijgt'e van mij. Neen, geen wildwaterbaan... het is te fris vandaag. Hoewel de zon vrolijk aan de hemel staat te fonkelen, hebben we noodgedwongen de vesten aangetrokken om de herfstbries het hoofd te bieden. Ik doe dat overigens met pa's jas... want ik vergeet gewoon (bijna traditioneel) mijn vest mee te nemen.... ondanks de heads up van ma. Maar goed, pa's jas zorgt voor een goede bescherming tegen de striemende wind, die gaande de dan zal gaan liggen.Dan zijn wij inmiddels aanbelandt bij de BLACK MAMBA waar de wachtrij voor de frontroe een geringe is. Nog wel... dat zal later anders zijn. Terwijl we wachten wordt er zelfs een tweede trein vanaf de rangeerplaats naar de rails gereden en wanneer deze juist voor ons tot stoppen word gebracht, kunnen we de stoeltjes in. De beugels worden met een sissend geluid gesloten en mijn adrenaline stijgt. Gespannen koppies als we worden opgetakeld... nog meer spanning als we eventjes stillingen... stil....
Dan, plots worden we gelanceerd en schieten we als een pijl uit de poog met hoge snelheid onder de baan langs. De voetjes vrij nemen we een looping en kurkentrekker terwijl we met razendsnel van bocht naar bocht worden geworpen. De snelheid is al net zo hoog als mijn hartslag en ik moet mijn beugel vasthouden om mijn tanden niet vernield naar elkaar te laten groeien.
Wat een rit!
Wat een adrenaline rush!Het is de opmaat voor meer... en meer. Ook de fonkelnieuwe achtbanen in het fonkelnieuwe Klugheim gebied nemen we vandaag onder de loep. Natuurlijk is het genieten geblazen in de lanceerachtbaan TARON die ons met een dikke 100 km per uur over de baan jaagt. De baan slingert en kronkelt door het grillige landschap van het theegebied en liefst 116 kruisingen passeren we met gezwinde spoed. Net op het moment dat je verwacht dat de pret over is, wordt je nogmaals als een raket afgeschoten en gaat het hele feest no eens van start. Het is een schril contrast tot de familieachtbaan RAIK die je op en neer laat suizen over een baan en je heen en weer laat denderen zonder al te veel indruk te maken.
Wat wel indruk maakt is het prachtige gebied waarin de twee nieuwe rides liggen. Ik kijk met open mond naar de geweldige sfeervolle afwerking als we in de wachtrijen aansluiten. Pa en ma nemen het er ondertussen van op het terras waar de Bretzels dus aan onze neus voorbij gaan en de koffie ons oudje op de been houdt. Het werkpaardje is moe, dat lezen we af uit zijn grauwe gezichtje.Vanuit het middeleeuwse Klugheim gaan we verder over het park waar we niet alleen de achtbanen nemen. We laten ons eventjes op het terras neervallen voor een frietje en een bratwurst, geheel volgens van-hoof-in-uitsland-traditie. Uitblazen van de adrenaline stoot en van de heerlijke kennismaking met het fratsenhotel van Tartuffe. Een prettige gekkenhuis waar we via de lift gelijk maar 2 keer onszelf laten verrassen tijdens de wandeling. Toiletten aan het plafond, bedden aan de muur.... kopjes en schoteltjes die om ons heen rammelen, glijbanen en vreemde spiegels. Het is er allemaal en zorgt voor een prettig contrast met de achtbanenrace. Één van de prettigste kennismakingen hebben we indoor met de geweldige muizenjacht in de 3D darkride Maus au Chocola waar ik het samen met Robbert opneem tegen pa en ma, druk schietend met onze zakken chocolade. De muizen knallen we van hun stokje af in de taartenfabriek waar ze huishouden. We winnen, al is het nipt, van paps en mams die met lamme handjes uitstappen en hun aantal hits amper de helft blijkt van Superrobbert!Vanuit de muizenschieterij wandelen we verder en komen we terecht in een nieuwe hoogtepunt, de Winja coasters in Wuze Town. Twee spinning coasters; de FORCE en de FEAR, waarvan we de eerste ook daadwerkelijk het eerst nemen.... samen met mams!
Het zijn twee geweldige achtbanen die je in allerlei bochten wringen en je op onverwachte plekken van links naar rechts doen kantelen in het dikkedonker. De WINJA'S FORCE blijkt de leukste en is de opmaat voor de FEAR. Het leukst van deze achtbanen is natuurlijk het feit dat je ze met zijn vieren in 1 karretje kunt meebeleven, wat het voor mij dubbelpeuk maakt. Ik hoor pa mopperen bij elke scherpe bocht terwijl ma in eindeloze paniekgillen en gegniffel alles meemaakt. Ik heb meer plezier om wat er dan ook achter me gebeurt, dan om de rit zelf!Inmiddels naderen we nu wel de sluitingstijd van het park en we bevinden ons in een oude uithoek van het fantasieland. Om nostalgische overwegingen nemen we dan ook de Hollywood-tour, in het kader van: Nu we er toch zijn. Het is een schaterlachattractie die zijn beste tijd inmiddels al 30 jaar achter zich heeft liggen. De boottocht is dan ook vooral triest nu het verval zich zo zichtbaar maakt. Haaien aan touwtjes, King Kong's kale kop en hangtieten... het is een beetje triest en werkt op de lachspieren. Neen, dan hebben Robbert en ik net iets meer met de binnenachtbaan TEMPLE OF THE NIGHTHAWK, ondanks dat ook deze een beetje veroudert riekt. Het is altijd prettig om in het aardedonker de onverwachte achtbaankrullen te voelen, en het maakt het allemaal net iets leuker wanneer je mag blijven zitten voor wat extra ritjes.
Zo tegen sluitingstijd is dat een feestelijke afsluiting, net als de show op het grote plein. De draken dansen, acrobaten turnen, en voor ons is dit het startsein voor de rit huiswaarts.



  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post845

smaak

Daily newsPosted by Edwin Sat, October 01, 2016 12:22:34
Al veel langer verbaasd mijn pa zich over mijn wijde en wat afwijkende muzieksmaak. Vooral ten opzichte van endere kinderen vaar ik een geheel eigen koers die wars is van de heersende trend. Natuurlijk luister ik ook hippekippenshit en luister ik naar de bekende artiesten van deze tijd. Toch was er altijd al die hang naar de rasartiesten als GUUS MEEUWIS en GERARD VAN MAASAKKERS. De singer songwriters en vertolkers van liedjes die je raken....
Het is nog altijd die afwijkende smaak die ik met mij meeneem naar concerten. Ik vind RACOON te gek, ik hou van BLØF en MISS MONTREAL, en ook NIELSON vind ik top. Daarnaast is er nog altijd de Franse sfeer die geademd word in de chansons die vertolkt worden door ZAZ en MICHAEL MIRO waaraan ik verknocht ben. En dan heb ik het nog niet eens over FRANKIE VALLI & THE FOUR SEASONS natuurlijk. Het is het weidse pallet waaruit ik put en dat vooral aangevuld wordt door muziek uit lang vervlogen tijden.Het FOUTE UUR is mijn favoriete radioshow en inmiddels heeft mams een hele batterij aan songs uit dat oeuvre op een stickie staan in de 500. Onafgebroken is de stroom klassiekers die we meebrullen onderweg. Inmiddels ken ik een aantal van deze plaatjes van achter naar voor en verras ik pa regelmatig door luidkeels mee te blèren met KISS' "I Was Made For Lovin' You", of ik zing uit volle borst mee met RUFUS & CHAKA KHAN's "Ain't Nobody". Het tovert telkens weer een lach op het gezicht van de bestuurder die met stijgende verbazing mijn muziekkeuze goedkeurend volgt.



  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post844

ik krijg ze op een rijtje

Daily newsPosted by Edwin Sun, September 25, 2016 14:13:22
Ik keek ernaar uit, maar nu de het dan eindelijk zover is, krabbel ik voorzichtig terug.
Het zat er al lang aan te komen en omdat iedereen in mijn omgeving gezegend was met een beugel, had ook ik mij al lang verzoend met mijn noodlot. Gezien het feit dat ik mams bovengebit genetisch gezien heb mogen erven, en pa's schuine tandje in mijn onderkaak als familiewapen heb mogen overnemen, was een beugel natuurlijk onafwendbaar.
De twee hoekmannen bovenin zullen namelijk niet komen en mijn tandarts beloofde me jaren geleden al plechtig dat zijn pensionering zou samenvallen met een mooie rij tanden bij mij. Die afspraak lag er al een poos en na een bezoek aan de porto bleek dat die afspraak er nog wel even zou blijven liggen. Er werd niet gestart met het gelijkrichten... tot.... nu!Eindelijk gaan ze de tanden bijeen trekken met de alom bekende ijzerdraad. Mijn afspraak staat en vandaag lig ik dan dan ook in de oncomfortabele stoel bij de orthodontist. De plaatjes worden op mijn ivoor gelijmd en de staalkabel wordt gespannen... gespannen; dat ben ik ook wel een beetje nu het uur U is aangetreden. Spanning die ik uit mijn knuistjes wrijf met mijn Doudou. De trouwe knuffel doet dienst op deze spannende momenten en biedt me houvast.
Toch sta ik al vrij snel weer buiten en was het eerder ongemakkelijk dan vervelend, vooral die stoel. De plaatjes zitten, de draad hangt. Ik ben gebeugeld!

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post843

bronnologie

Daily newsPosted by Edwin Sun, September 25, 2016 14:03:21
Sinds ik op de Bron ben ingestroomd, kom ik fluitend thuis.
Elke dag is het weer een feest en iedere keer weer word ik verrast door de gezellige setting van mijn nieuwe school. Waar we in de leerfabriek van OBS Brandevoort leerjaren hadden met 100+ leerlingen, daar zit ik nu in een gezellig knus schoolgebouw met maar 100 leerlingen in alle schooljaren. Het zijn gecombineerde klassen en mijn klasgenoten behelzen groep 7 en groep 8. Daarom ook zit ik in de klas bij mijn vriendin Marith en dat niet alleen: ik zit in een klas met een heel scala vriendinnen!Afspreken doe ik dan ook vaak en veelvuldig, en de speeluurtjes stapelen zich in rap tempo op. Ik wordt gebeld om af te spreken, krijg WhattsAppjes om iets te plannen, of spontaan staat er een vriendin aan de deur. De verrassing is prachtig. Zo kan het zelfs gebeuren dat ik op een gewone ongedwongen-pyjama-zondag opeens een berichtje via de WA krijg om gezellig te gaan rondlummelen in Deurne.
Om vooral ook het leven in Deurne eigen te maken stem ik maar wat graag toe. Ik snel naar boven om mij in mijn hipste tienerkleding te hijsen en even later sta ik klaar om te vertrekken. Snel pak ik mijn handtas en steek ik wat geld in mijn beurs om wellicht iets lekkers te kopen. Ik spring op de fiets en trap mezelf naar het station waar Isa me staat op te wachten.
Samen gaan we Deurne door en hangen we gezellig rond in het centrum. Iets te drinken en een ijsje kopen we bij de Jumbo, omdat we natuurlijk niet gek zijn. Waar voor ons geld!
Na het gezellige lummelen gaan we nog even thuis de zaak op stelten zetten en hebben we de grootste lol. Het weer is dan ook prachtig en luieren op de trampoline blijft dan heerlijk. Kortom: Deurne en ik zijn de beste combinatie die er is!

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post842

mertmens

Daily newsPosted by Edwin Sun, September 25, 2016 13:43:16
Eindelijk is het zaterdag en eindelijk heeft pa weer eens tijd om naar de kapper te gaan.
Niet dat ik het geweldig vind dat hij zijn grijze haardos laat uitdunnen en de kleurlozigheid laat wegknippen, nee.... het gaat mij vooral om het vervolg ná de knipbeurt.
Op zaterdag is het immers markt in Helmond... oftewel: Mert!
Dat betekend dat ik met paps tussen de mensenmassa door kan slenteren, en tussen de marktkooplui die bulderend hun koopwaar aanprijzen, mijn vaste ronde kan maken. Een vast rondje dat steevast garant staat voor lekkers. De traditionele route voert ons langs de haringkar van de Beer, waar ik 2 Hollandse Nieuwe naar binnen laat glijden, via de loempiakraam op de hoek en de buurman met overheerlijke Franse worsten naar de fruitstal van Roel. Daar krijg ik allerlei lekkers voor mijn kiezen en kan ik vervolgens de beurs (van pa) trekken om af te tikken. Vandaag koop ik twee bakjes verse frambozen en een flink bakje rode bessen om vervolgens de straat over te steken naar de Gemertse kaaskraam om eindelijk weer een bakje zult te kunnen kopen. De herfst is immers gearriveerd en dat staat garant voor verse boerenzult. Het zijn vaste routes die we meestal volgen al wijken we soms voorzichtig een paar stappen af.
Vandaag bijvoorbeeld geen vette worst van de Hema, we wandelen een paar straten verder om bij 't Pijpke een paar speciale biertjes in te slaan voor pa. Ook voor opa trekt paps de beurs; de Bacardi is namelijk bijna op en ook de Korenwijn dient te worden aangevuld. We worden allervriendelijkst begroet door eigenaresse Desiré, een trouwe lezer van mijn verhalen alhier. Even later komt ook een oud-collega van pa met zijn vrouw voorbij waarna het nog gezelliger wordt. Het wordt moeilijk afscheid nemen maar de parkeermeter is helaas onverbiddelijk.

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post841

hevvie mattel

Daily newsPosted by Edwin Sun, September 25, 2016 13:27:58
Gebroken is mijn oude vadertje. Hij dreigt de arbeidsuren aaneen en ik heb hem vorig weekend niet eens thuis mogen begroeten. De opstart bij zijn nieuwe werkgever zorgt voor veel overuren en hij werkt zelfs de zaterdagen en zondagen door.
Nu het dan eindelijk weer weekend is, en hij een vrije zondag tot zijn beschikking heeft, herinner ik hem eraan dat wij een afspraak gemaakt hadden. Samen zouden we namelijk naar een concert gaan terwijl mams met vriendinnen een foute party crasht in Helmond.
Een beetje bedremmeld stemt hij toe en zo staan we even later klaar om naar Weert af te reizen voor een flinke dosis Heavy Metal. In een volgepakte Bosuil ziet paps een aantal bekende muzikanten uit zijn vriendenkring aan het werk, en ik sta natuurlijk op rij 1. Foto's worden geschoten voor pa's artikel en ik geniet vooral van het feit dat ik samen met mijn vader bij ZIJN evenement aanwezig kan zijn. Ik kijk met grote ogen hoe de gitarist van Lords of Black zijn kunsten vertoond en sta perplex over de vingervlugheid van de man. Als hij aan zijn tremolo trekt en de gitaar laat janken ben ik helemaal in de ban van het optreden. In de ban ben ik later ook van de headliner Axel Rudi Pell die nog meer moois uit de glimmende Stratocaster tovert. Pal voor mijn neus doet de op Dumbeldor lijkende Duitser er alles aan om de fans te bekoren, en om mij heen vallen de monden vaak open van verbazing. Ik vind het vooral geweldig als de stuiterende druktemaker Johnny Gioeli naar me toekomt en me de hand schudt. De zanger rent over het podium als een wildeman maar kan echt geweldig zingen. Hij reikt me de hand en trekt me naar zich toe om te controleren of ik wel gehoorbescherming draag.... daarna gaat een dikke duim omhoog en knikt hij goedkeurend om weer verder te gaan met de show. Het maakt diepe indruk op me.Maar leuker is het natuurlijk om na de show de mannen even snel de hand te schudden, want dat staat vaak garant voor kadootjes! Ook nu keren we huiswaarts met een drumstok van Bobby Rondinelli en een set plectrums van Axel... in het holst van de nacht.

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post840

Bronvlieg

Daily newsPosted by Edwin Sat, September 17, 2016 22:03:20
De zonovergoten laatste week van mijn vakantie zit erop en op de vroege maandag pingelt mijn alarmklok me al vroeg uit de veren. Het is tijd om het schooljaar af te trappen als eindejaar op een geheel nieuwe school.
De Bron zorgt voor een gespreid bedje en al vanaf dag 1 voel ik me als een vis in het water. De eerste dagen staan namelijk in het teken van 'leren kennen' en die kennismaking is meer dan feestelijk. Ik geniet van mijn nieuwe ongedwongen omgeving en maak veel plezier met al mijn nieuwe klasgenoten. Het is de aftrap van een prachtig jaar, daarvan ben ik overtuigd!

En telkens wanneer ik mijn oude vriendinnen mis, is FaceTime slechts een druk op de knop bij mij vandaan.

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post839

spiekfietsen

Daily newsPosted by Edwin Sat, September 17, 2016 21:59:34
Het is een beetje als afkijken, dat routechecken dat we doen.
Voordat mijn school aanvangt, trek ik er een aantal malen op uit met de fiets en mijn navigator; MaMa. We rijden de route naar mijn nieuwe school en verkennen de kruisingen en oversteekplaatsen. Op die manier ben ik me net iets beter bewust van mijn nieuwe omgeving en de nieuwe situaties en route.Datzelfde doen we trouwens ook met de route naar de sportschool en de inmiddels droombate Estreet-route naar oma. Lekker makkelijk....

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post838

gaatje erbij

Daily newsPosted by Edwin Sat, September 17, 2016 21:58:25
Neen, ik heb het niet over de tandarts, hoewel die ook aanstaande is.
Nee, ik heb het over mijn oorlel!
Net zoals mams ook een aantal oorbellen meer heeft dan de 2 verplichte oorlelgaatjes, zo wil ik haar goede voorbeeld volgen. Wij zijn namelijk rebels als het gaat om de lels. Wij steken uit boven het maaiveld van de lels.... zijn geen grijzelelmuizen. BAM!
Nu ik Deurne in mijn hart heb gesloten is het moment aangebroken om de daad bij het woord te gaan voegen. De lichte vertraging die optrad neem ik hierbij voor lief.
Vertraging door ontsteking.
Wat wilde het toeval: juist nu ik de toezegging van hogerhand heb gekregen voor een nieuw schot door de lel, raken de andere gaatjes ontstoken. Als rode bietjes hangen ze kloppend langs mijn hoofd te gloeien, waarschijnlijk door de betrouwbare zilververmelding van Chinese makelij. Het veroorzaakt nogal wat ongemak waardoor het nieuwe lelschot Roodgedwongen even op zich moet laten wachten.Maar op deze 2e dag van september is het dan eindelijk zover....
Ik bijt op mijn tanden en met een felle tik landt het nieuwe gaatje in mijn oorlel.
I'm a rebel.... an oorlel-Rebel!

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post837

laatste loodjes

Daily newsPosted by Edwin Sat, September 17, 2016 21:45:48
Het is zover... mijn laatste vakantieweek is aangebroken.
Na 5 weken lang te hebben geluierd, moet ik weer in het ritme komen. Het dagelijkse ritme van de schoolsleur, die zich dit jaar gaat afspelen aan de Bron van mijn nieuwe toekomst. Basisschool de Bron heette me reeds welkom en het grote aftellen is begonnen.Het grote aftellen dat plaats heeft onder een stralende zomerhemel. Nu pa weer de werkschoenen heeft ondergebonden, trekken mams en ik er samen op uit... samen met E-Street T, oma Truus. We gaan trein!
Op de valreep snorren we tickets bijeen voor een heerlijk dagje weg met zijn drietjes. Terwijl pa op de grens van Venlo zijn kunsten vertoont, boemelen wij noordelijker. We gaan naar onze hoofdstad toe.Hoewel mijn pijlen zijn gericht op het Rijksmuseum, staat deze niet op onze to-do list. Die is voor jou en pa, als jullie samen gaan. Het zijn woorden die nagonzen in mijn hoofd, want het betekend dat ik weldra nog eens die kant uit mag... samen met pa. Het Rijksmuseum wordt het niet, maar wat het wel is geworden is meer dan de moeite waard. Via de aanlegsteiger voor het immense Centraal Station trekken we met een rondvaartboot door de grachten heen. Ik neem Amsterdam in me op en vraag me af waar al die palen uithangen waarop de stad volgens onze gids gebouwd is. Ik zie ze niet.... wat ik wel zie zijn de typische toeristen: Chinezen!
Ook Amsterdam puilt uit van de fotograferende aziaten en overal lopen ze lachend rond. De ogen samengeknepen tegen de felle zon en (e dames) vanonder hun te grote hoeden breed lachend. Ze lachen zich een kriek als de mannen de creditcard laten stomen.Wij zijn ondertussen al een stuk verder op weg en na de rondvaart leggen we aan bij Madam Tussaud om op de foto te gaan met een aantal wassen beroemdheden. Hoewel ze sprekend op hun echte voorbeeld lijken, mis ik vooral bij Joling het overdreven lachen en ben ik blij dat Gordon achterin staat opgesteld. Snel even achter de draaitafel duiken bij Tieske.... maar vooral de sectie met de Marvel superhelden is indrukwekkend. Ik zorg dat ik goed op de plaat sta samen met Iron Man en zijn websmijtende makker Spiderman.... wie weet of ik ooit nog een beroep op ze moet doen in de toekomst. Met oma zoek ik toepasselijkerwijs de oudheid op en ga ik samen met haar de nachtwacht in terwijl ik zelf even babbel met Mona.... die van Lisa. Ik laat ma wat plaatjes schieten en even later duiken we de stad in om te gaan shoppen. Op die manier is het al snel weer laat en wordt het tijd om een treineind te breien aan deze zomerse dag.

  • Comments(0)//www.middellaan.nl/#post836
« PreviousNext »