Fenne's Fentastische Feestje

Fenne's Fentastische Feestje

het Talocan tientje

Daily newsPosted by Edwin Sat, October 15, 2016 12:50:17
Ik zie de attractie en kijk met ingehouden adem toe hoe deze gigantische centrifuge de mensen op en neer slingert en over de kop heen gooit. Vuur spuit omhoog en ook stralen met water komen bij de passagiers voorbij wanneer Mexicaanse spreuken onheilspellend worden uitgesproken en de muziek de sfeer verder doet aanzwellen.
Het is de eerste keer dat ik een rit liever niet maak en ik ben dan ook vastbesloten deze aan me voorbij te laten gaan. Ik voel pa's hand aan me trekken en kijk omhoog. Doodgemoedereerd kijkt de oude man me aan en vraagt me om mee te gaan. Nou, daarover hoef ik niet na te denken: GEEN DENKEN AAN!
Ik sla mijn armen over elkaar en sla zijn aanbod vastbesloten af. Ik gooi het op een bluspoging van paps, maar al snel blijkt dat hij het meent. Hij wil echt in die enorme sapcentrifuge. "Ga maar alleen" pareer ik zijn aanbod nogmaals. Ik ga niet!
Toch geeft hij niet op en als ik een klein beetje medelijden krijg met zijn smeekbedes, besluit ik om met hem aan te sluiten in de wachtrij. Het blijken de meest verwoestend idiote minuten uit mijn leven te zijn. Niet alleen de wachttijd doet me bijna de broek vullen, maar ook die onheilspellende muziek en het uitzicht op de metershoge toren waarin mensen over de kop worden geslingerd. Ik ben voor het eerst in mijn leven... een heeeeel klein beetje bang.
Wanneer we zitten in de stoeltjes en de enorme armen zich verheffen, knijp ik'm echt.... wat ook de lachende pa merkt. Zijn handen hebben inmiddels inkepingen in het vlees, voortgekomen uit mijn knijpende knuistjes.
Dan plots klinken de oorverdovende spreuken en het gelach van de Incagod..... worden we verder omhooggetakeld langs de enorme rotsen. Met een zwiep worden we drie keer over de kop geslingerd en ben ik attractieangstvrij. Wat een enorme rush is dit. We worden door de immense armen van boven naar beneden gedraaid en ondertussen maken we een flink aantal razendsnelle koprollen. Ik ben dan al lang niet meer bang, eerder duizelig van de duizelingwekkende snelheden waarmee we ondersteboven worden geslingerd. Het draait en raast.... het vuur spuit omhoog.
Met een klap komen we tot stilstand en even later komt er weer een vloer onder onze voetjes omhoog. Wat een enerverende ervaring!
En wat ben ik blij dat ik met pa ben meegegaan en inging op zijn smeekbedes... en, wat ben ik blij met het tientje waarmee hij me heeft omgekocht!

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.